Hoi allemaal,

Ik heb geloof ik in 2004-2005 op Iederwijs gezeten (kan zijn dat ik verkeerd zit qua jaar, het was het eerste jaar in Harfsen). Vond het super, het was minder dan een jaar maar ik heb in die korte tijd ontzettend veel over mezelf geleerd. Voordat ik naar Iederwijs ging was ik niet bepaald gelukkig en wist niet wat ik verder met m'n leven wou. Toen ik daar zat heb ik goed de tijd genomen om daar over na te denken. Ik heb ook behoorlijk wat aan mijn sociale vaardigheden gedaan. Voor ik naar Iederwijs ging was ik ontzettend verlegen (ben ik nu nog steeds wel maar een stuk minder!) en zei geen woord op school, toen ik weg ging was dat een stuk minder. Ik ben in maart 2005 naar het Luzac College gegaan om m'n HAVO af te maken. Heb uiteindelijk in 2007 mijn diploma behaald, waarna ik naar het Saxion in Enschede ben gegaan om eerst Verpleegkunde te studeren en aangezien me dat niet beviel ben ik na een half jaar Forensisch Onderzoek gaan doen, maar daar ben ik na ongeveer een jaar ook mee gestopt. Wat betreft opleidingen ben ik dus niet bepaald ver gekomen. De reden hiervoor, is dat ik sinds ik op Iederwijs heb gezeten meer ben gaan nadenken over mijn toekomst, en ik ben gaan beseffen dat ik geen standaard baan wil. Ik wil meer van de wereld zien en gewoon gelukkig zijn. Nou goed, dat is me wel gelukt. Ik ben sinds ik 16 was flink aan het reizen geweest, en woon inmiddels een half jaar in Birmingham, Engeland. Het bevalt me echt heel goed, en ben gelukkiger dan ooit. Als ik niet naar Iederwijs gegaan was, denk ik dat ik m'n diploma netjes had gehaald en daarna naar de universiteit was gegaan, dus in principe met de stroming mee was gegaan. Ik ben blij dat ik dat niet heb gedaan, het leven is kort en je moet er van genieten denk ik maar zo. Dus ja, het enige wat ik kan zeggen is dat Iederwijs m'n leven heeft veranderd en op de beste manier die ik me in kan denken!

Groeten,
Esmee


Namens Pepijn laat ik weten dat zijn latere scholen (Tobiasgaard MLK en nu De Linde ZMLK in Deventer) wel wennen was maar hij heeft geen problemen gehad met zich aan te passen. Hij zei net nog dat hij best wel weer naar iederwijs terug zou willen, hij vond dat hij daar heerlijk kon doen wat hij wilde! In dat opzicht vond wij/hij de school een prima plek om los te komen van het reguliere en te kijken en ervaren wat er leeft als je (bijzondere) mensen (iederwijzers en LL) bij elkaar brengt. Voor ons was het een rijke ervaring welke eigenlijk (ondanks of misschien wel dankzij de verstandelijke beperking van Pepijn waarvan we toen nog niet bewust waren) goed paste bij Pepijn. Nu heeft hij meer structuur en controle en basisaanbod waar hij ook goed bij vaart maar ook nu wordt veel gekeken naar zijn talenten en het mooie in hem zonder een lat te leggen en hard af te rekenen.

Het heeft hem wel bevestigd in zijn sociale talenten en spontaniteit en m.n dat laatste mis ik weleens in het reguliere. Op mijn manier probeer ik nu wat iederwijzerslessen als voorzitter van de ouderraad door te geven aan De Linde school. Het reguliere geeft ons nu ook wel rust omdat ze een breed basisaanbod blijven aanbieden, ook bij herhaling die Pepijn zonodig heeft want "vanzelf leren als hij eraan toe is" komt bij Pepijn deels niet wat omdat hij dat vermogen mist. Het geïnspireerd wat voor elkaar proberen te krijgen met hulp (vragen) en doorzetten en creatief zijn is wel een ervaring die we nu gelukkig nog proberen uit te voeren.

Namens Pepijn


Mijn naam is Johan Wester, en op moment van schrijven ben ik 18 jaar oud. Ik heb de eerste drie jaar van mijn middelbare school-carrière op De Paradox (toen nog Iederwijs) mogen doorbrengen. Ik was er vanaf het begin bij: mijn eerste schooljaar was ook het eerste school-jaar. Mijn tijd op De Paradox was niets minder dan een avontuur. Waar men op m'n basisschool altijd voor me op zoek moest naar uitdaging, kon ik me hier naar hartelust zelf uitdagen, en uitgedaagd worden door m'n klasgenoten. Ik ging door de klassieke fases heen van ont-leren, veel spelen en kijken hoe ver de regels gebogen konden worden, maar ook nog steeds vastzitten aan het gevoel dat je wel 'iets moet doen,' en daar dan hopeloos in falen. Ik begon me betrokken te voelen bij de school, deed mee aan het proces van regels maken en ook weer ont-regelen, begon het spelletje te zien, en liet mijn stem regelmatig horen. Ik weet nog heel goed dat we ontzettend fanatiek werden in het discussiëren, je eigen vrijheid hing er immers vanaf. Urenlange discussies over een subtiel verschil in regelgeving, maar dat alles zonder persoonlijk oordeel. Je grootste 'vijand' in het debat stond je vijf minuten later samen mee op de trampoline: 'no hard feelings'. De vaardigheden die ik toen heb geleerd gebruik ik nu nog steeds, ik kan nog steeds mijn mening verwoorden op een manier dat andere mensen daar ook iets aan hebben. Ik kan nog steeds op mijn strepen staan wanneer mijn vrijheid aangetast wordt. Ik kan nog steeds mensen op een objectieve en subtiele manier aanspreken op hun gedrag als dat niet gepast is. Nog steeds duidelijk verschil maken tussen mening en feit. Maar als je me zou vragen wat het waardevolste is dat ik op Iederwijs heb geleerd, dan is dat het volgende: het gevoel dat als je iets wil, en je gaat er voor, je zet je schouders eronder en laat je niet afleiden, dan kun je het. Er is een eind gekomen aan mijn tijd op De Paradox toen ik besloot toch een VWO-diploma te willen halen. Ik heb dat vervolgens (niet in de minste plaats dankzij de motivatie uit mijn Paradox-tijd) in 1 jaar weten te klaren. Ik heb er een jaar tussenuit genomen, hard gewerkt om geld te verdienen, en ben daarna in 4 maanden met een rugzak op m'n rug Zuid-Oost Azië doorgetrokken, in m'n uppie en low-budget. Op dit moment ben ik me druk aan het voorbereiden om mijn volgende droom te verwezenlijken: een studie sociologie aan 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard. Ik heb mijn zelfstandigheid, mijn zelfredzaamheid, mijn doelgerichtheid, mijn motivatie, mijn gedrevenheid allemaal aan De Paradox te danken. Op De Paradox heb ik geleerd mijn dromen helder te krijgen en daarna niet te schuwen ze te achtervolgen. Ik denk dat het de meest waardevolle drie jaar van mijn leven zijn geweest. En daarvoor ben ik dankbaar.

Johan

Vanaf 2005 heb ik ongeveer 4 jaar op iederwijs/de Paradox gezeten. Nu zit ik op het Graafschap College in Doetinchem en volg de opleiding ICT niveau 2 leerjaar 1. Deze opleiding heb ik gekozen dankzij de vrijheid die ik kreeg bij Iederwijs. Hier had ik de kans om mij in computers te verdiepen en ook de stage bij Endycom hebben mij duidelijk gemaakt dat ik dit graag wil gaan doen. De overgang van de vrijheid van de Paradox naar het reguliere gaat redelijk. De theorie vakken zijn voor mij wat lastig maar de praktijk daar loop ik vet op voor. Op de Paradox kon ik mijn eigen planning maken en had ik geen stress om alles wat af moet. Nu ervaar ik soms stress omdat ik veel moet doen. Maar dit gaat al weer beter. Ik ben blij dat ik op het MBO kon beginnen omdat iedereen hier al ouder is en de sfeer ontspannen. De tijd bij de Paradox heeft mij een nieuwe start gegeven. Mijn diploma heb ik nog niet want ik zit hier pas dit jaar op. (2009/2010) Volgend jaar hoop ik mijn diploma te halen en wil daarna nog verder gaan op het Graafschap naar nivo 3. Een baan heb ik nog niet maar ben op zoek naar werk voor in de weekenden.

Groeten van Sjoerd.